Piłka nożna na śląsku – jak to się zaczęło?

Piłka nożna na śląsku – jak to się zaczęło?

Fusbal, czyli “piłka nożna” w dialekcie śląskim, jest zakorzenione w lokalnej tradycji od lat. Początki sięgają czasów sprzed pierwszej wojny światowej. Piłka nożna w tamtym terenie potrafiła zarówno dzielić jak i łączyć lokalną społeczność.

Początki

Kattowitzer Ballspiel-Verband to pierwszy związek piłkarki założony w terenie Górnego Śląska w 1906 roku przez trzy kluby- FC Preussen 1905 Katowice,  SC Diana Katowice i SC Germania Katowice. Pierwszy mecz rozegrano 18 marca 1906 roku na miejskim stadionie na oczach około 200 widzów między Dianą a Germanią. Między drużynami prawdopodobnie była rozegrana tylko jedna runda, a mistrzem została FC Prussia. 

W 1920 roku w Bytomiu powstał Górnośląski Związek Okręgowy Piłki Nożnej.  W 1924 roku Górnośląski Okręgowy Związek Piłki Nożnej przejął wszystkie 143 kluby, które dotychczas grały w lidze niemieckiej, by od tej pory walczyły o tytuł Mistrza Polski. W 1933 roku Ruch Wielkie Hajduki z Chorzowa zdobył pierwsze dla Śląska Mistrzostwo Polski. 

Co w czasie drugiej wojny światowej i po niej?

Po wybuchu II wojny światowej wschodnia część Górnego Śląska została przyłączona do Niemiec. Skutkowało to tym, że większość klubów z tamtego rejonu musiało zmienić nazwy na niemieckie i znowu grać w niemieckiej lidze. 

Dopiero w 1945 roku Okręgowy Związek Piłki nożnej zostaje reaktywowany. W 1953 roku wznowione zostają rozgrywki ligi śląskiej, w których uczestniczy 14 zespołów. W tym roku powstała też pierwsza w Polsce szkółka piłkarska w Chorzowie. W 1956 roku oficjalnie został otworzony stadion w Chorzowie, a już w 1970 roku Górnik Zabrze jako pierwszy i jednocześnie jedyny do tej pory klub występuje w finale europejskich rozgrywek pucharowych.

Ruch Chorzów

Ruch Chorzów to jeden z najbardziej zasłużonych klubów dla polskiej piłki nożnej oraz jeden z pierwszych grających na Śląsku. 

Zaczęło się od tego, że Polski Komisariat Plebiscytowy pod koniec stycznia 1920 roku zaczął nawoływać lokalną społeczność do tworzenia klubów sportowych. Kilka miesięcy później, pod skrzydłami Teofila Paczyńskiego, powstał klub Ruch Wielkie Hajduki. Ruch sportowy, który rozwijał się dotąd spontanicznie, został wsparty ze strony Polskiego Komisariatu Plebiscytowego. Głównym powodem był fakt, że w tym okresie na teren Górnego Śląska przybyły oddziały alianckie, co oznaczało rozpoczęcie przygotowań do przeprowadzenia plebiscytu o przynależności państwowej Górnego Śląska. Duża część ze śląskiej młodzieży nie miała zbyt mocno wyrobionej świadomości państwowej, a powstawanie klubów sportowych miało ich zachęcić do Polski. Klub przed 1939 rokiem kojarzony był z powstańcami śląskimi i stąd wywodzi się nazwa klubu (ruchy powstańcze). 

Na początku nie mieli nawet pieniędzy, żeby dojechać na mecz, w którym mieli grać (musieli zapłacić za bilety). Żeby zarobić zorganizowali kółko teatralne i grali w zorganizowanych przez siebie występach. Polski Komisariat Plebiscytowy zapewnił im jedynie piłkę i sześć par butów piłkarskich. To im jednak nie przeszkodziło, by dwa lata później zostać pierwszymi śląskimi reprezentantami w finałach mistrzostw Polski.